JALAL ALWAN en zijn Dark Cover project

13 mei 2015

In bovenstaande video legt Jalal zijn publiek uit hoe hij in het Dark Cover video project te werk is gegaan.  Hij vertelt dat hij als kind met zijn Oma naar de markt ging. Zijn oma was gekleed in de zwarte mantel met gezichtsbedekking. Hij raakte verward omdat hij zijn oma niet meer zag. Waar was ze, waar ging ze naar toe ? Een ervaring die hij zich nu nog herinnert.                                           Hij gaat de betekenis van de Zwarte Cloth onderzoeken. Hij kleedde vrouwen en bracht hen in verschillende posities. Zijn doel was om de mantel in verschillende posities en bewegingen te volgen. Dat lukte hem niet, hij ontdekte dat elke mantel anders was en werd gevormd door de vrouw die erin zat. Het wezen van elke vrouw bleek door de zwarte mantel heen te komen. In de bewegingen, de houding bleek elke vrouw uniek. Deze ontdekking betekent voor Jalal dat ook hij zich altijd zal kunnen uitdrukken. Ook al ademt hij door een zwarte cover.

De videokunst werd mogelijk door de opkomst van de digitale video in de jaren 90. Kunstenaars ontdekte hoe ze opnames op de computer konden monteren en bewerken. Toen vanaf ongeveer 2006 de webvideo de markt veroverde kreeg ook de videokunst een enorme verspreiding. Daarmee wordt videokunst onherroepelijk onderdeel van ons culturele leven.  

Voor veel mensen is het wennen de video als kunstvorm te zien. We hebben tijd nodig om onze manier van kijken te ontwikkelen en te verfijnen. Waarbij de vraag naar wat bijvoorbeeld de medium-specifieke video WAVE van Jalal zich onderscheidt van de video animatie Clock.

Meer kunstvideo's van Jalal zijn te vinden op :

https://www.youtube.com/user/JalalArt/videos